Chocolade eitjes.

Tegen de feestdagen was er altijd een opleving in het transport, van voor de komende 
feest geŽigende, attributen. Voor de Paasdagen hadden wij kisten vol chocoladepaaseitjes
als lading aan boord. Het had ons verwonderd dat het transport van deze onontbeerlijke 
feesthapjes zo kort voor het Paasfeest naar Engeland gebracht moest worden, een kleine 
week voor het feest, was bepaald zeker voor Engelse begrippen, waar alles net even langer 
duurde als op het continent, erg kort. 
De gevolgen bleven niet uit, de distributie tijd van een week was, voor de Engelse veel 
tekort en wat wij al gevreesd hadden gebeurden. 
De hele lading Paaseitjes moest naar Holland terug, maar daar werden de eitjes niet meer 
terug genomen, de invoerrechten waren hoger dan de waarde van de chocolade. 
De chocolade mocht niet eens aan de wal gebracht worden en zodoende zaten wij met een 
acht duizend kilo chocolade opgescheept. 
Voor vertrek werd de oplossing voor het probleem gevonden, de hele chocolade toestand 
moest op zee overboord worden gegooid. Wij vonden dat natuurlijk een verkwisting eerste klas 
en we deden ons te goed, aan de inmiddels, om het overboord te vergemakkelijken, 
aan dek gezette chocolade. 
Er werd door ons ook een flinke voorraad in de hutten opgeslagen, het moest uiteindelijk 
overboord en wie had er schade van. Nadat het overboord gooien voltooid was bleef er voor ons 
nog een bevredigende hoeveelheid chocolade over en in Engeland werden met ruime hand hele families,
van bootwerkers, kennissen en vrienden, voor weken lang, van chocolade voorzien. 
In onze visie hadden we toch nog wat goeds gedaan met de verkwistende en kleinzielige 
regelgeving waardoor zoveel goed en duur voedsel over boord moest worden gezet, 
(het was kort na de oorlog en daardoor nog schrijnender.)
In Holland terug gekomen kwam onmiddellijk met groot vertoon de zwartebende (opsporing douanen)
aan boord om te zoeken of er geen contrabande aan boord was. 
Natuurlijk vonden ze hier en daar een paar over het hoofd geziene chocolade eitjes, 
de Hollandse douane kennende hadden we voor IJmuiden de overgebleven eitjes overboord gegooid 
zodat ze achteraf nog op de geplande bestemming terechtkwamen. De gevolgen voor de bemanningleden, 
waar wat gevonden werd, bleven niet uit zij kregen allemaal, zelfs de kapitein, 
de zak van de maatschappij. In Holland leefde, door de jacht en het wild om zich heen schieten in en 
kort na de oorlog, nog maar weinig herten.
De onverlaten die zonodig deze dieren moeten schieten hadden daar het volgende op gevonden.
Je neemt de boot naar Schotland en daar leefde nog genoeg herten om ze, 
tegen een zacht prijsje te mogen afschieten, daarna liet je door een schip het karkas in triomf, 
naar Holland vervoeren en klaar was Kees.
Het koste wel een paar centen †maar wie daar op lette was een kniesoor. 
Een normaal mens kon zich er alleen maar over verwonderen dat, nadat† we allemaal weer met het 
tientje van Liefting begonnen waren, de ťťn zich zulke uitwassen kon veroorloven terwijl de ander de
grootste moeite had om rond te komen, ergens klopte iets niet. 
Wij kregen twee prachtige, helaas dode, herten aan boord ze waren door de onverlaten afgemaakt 
en moesten mee naar huis. Zij hadden echter buiten de waard gerekend de Nederlandse douanen en 
de veterinaire dienst accepteerde het vlees niet en het mocht niet ingevoerd worden. 
De dieren moesten overboord worden gezet, ik zag wel brood in de mooie kapstokken die ze op hun 
kop hadden en zag ze in gedachten al aan de muur in de hal hangen, maar na overleg met de anderen en
de ondervinding opgedaan met de Paaseieren hebben we ze maar, met het nodige spijt en piŽteit, 
in het geheel overboord gezet. Gelukkig hebben de jagers van hun avontuur de gevolgen moeten
ondervinden, die volgens de douanebeambten niet mis waren.
In elk geval hebben we geen herten of ander wild, anders dan langs de officiŽle weg meer vervoerd 
en de bemanning had daar vrede mee.
††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††† ††††††††††† Dick.