Onze derde stuurman.

Diefstal is een wijd begrip.
Onder deze titel kunnen veel misdrijven worden geplaatst.
Behalve het stelen van voorwerpen, of fraude, zijn er meer vormen van diefstal.
Iemand met opzet benadelen; het leven afnemen, schenden van iemands eerbaarheid,
schaden van goede naam of het levensgeluk vernietigen,
zijn eigenlijk vormen van diefstal.
Het straffen daarvoor wordt in de wereld heel verschillend bepaald en uitgevoerd.
Voor overspel wordt men soms gestenigd; voor diefstal raakt men een hand kwijt.
Tijdens een andere reis ben ik getuige geweest, dat de dief van het scheerapparaat van de kok
onderaan de statietrap door een militair is neergeschoten. Een leven voor een Phillishave.
Gelukkig wordt ons van kindsbeen af bijgebracht wat mag en niet.
Als leerling op schepen van een keurige rederij wordt je in die periode een extra portie normen en waarden toegediend;
veel daarvan valt ook onder het begrip diefstal.
Regels zijn belangrijk; in mijn verdere bestaan heb ik er ook mijn voordeel mee kunnen doen.
Soms zijn de regels erg zuinig; om in het huwelijk te treden krijgt men in die tijd van de rederij geen betaald verlof;
die dag ben je vrij van werk zonder salaris.
Wat mij van de KNSM waarden ook is bijgebleven, zijn drie zaken, welke echt heilig zijn:
Zeg niet op kantoor: ”Wanneer ik mijn zin niet krijg, dan ga ik hier weg”.
Dan volgt onmiddellijk de ontslagprocedure.
Bemanning mag men niet aan de passagiers komen.(Gelukkig wordt op zee niet gestenigd).
Afblijven van de lading. (Zelfs een achtergebleven fles whisky dient te worden vrij gezet).
De ouders van de 3e stuurman van dit verhaal hebben hem als kind eveneens bijgebracht, dat normen en waarden belangrijk
zijn en dat waar ook ter wereld eerlijkheid het langst duurt.
Hij is een prettige collega in de omgang; wanneer hij op wacht staat, kan je rustig gaan slapen.

Ons schip heeft weer een haven aangelopen in de Caribische zee.
We liggen aan een betonnen pier; de vrachtwagens staan klaar om de lading op te pikken.
We hebben in dit gebied al een aantal havens aangedaan. Het is routine.(Slinger).
We gaan lossen en ik houd daarbij de technische kant van de winches in de gaten.
Wie vrij van dienst heeft, doet een dutje of gaat aan land.
Het is druk aan dek bij het lossen ruim No 2; de bootwerkers schreeuwen wat af.
De derde stuurman klaagt tijdens het middageten, dat er zo verschrikkelijk wordt gestolen en hem jeuken
soms de handen om er wat tegen te doen. (Hij is een nogal stevig type).
Inderdaad, er gaan veel donkere mannen ruim No 2 in en komen op helderwitte gympen er weer uit. Dit ruim zit vol met gymschoenen.
In de middag krijgt “Mister mate” versterking van de klerk. Het stelen gaat gewoon door.
Boos laat de stuurman het ruim (McGregor) dichttrekken en zegt aan de voorman, dat het stelen moet stoppen. Weinig response.
Het ruim gaat weer open. De klerk wordt als extra toezicht het ruim in gestuurd.
Na een tijdje weerklinkt een hoop tumult; iedereen loopt naar het luikhoofd; was er alweer een pallet met schoenen stukgevallen?
Langzaam, op de ronde pallet met een stalen net er omheen, wordt het uitgevloerde lichaam van onze klerk naar boven gehesen.
Hij wordt weer bijgebracht en doet verslag.
De stuurman stapt op de pallet en laat zich door de bootsman het ruim in vieren.
In het ruim verdwijnt hij uit zicht. Er klinkt er alweer een hoop kabaal.
Even later krijgt de bootsman opdracht om de pallet omhoog te hijsen.(Heave away boats’).
Wanneer deze boven het luikhoofd uitkomt, worden drie liggende bootwerkers (met helderwitte gympen) zichtbaar en staande de derde stuurman.
Met rood hoofd kijkt hij streng om zich heen en zegt: ” Zo, dat flikken jullie mij niet meer”.
Deze middag heeft wel wat losgemaakt; na dit voorval is twee dagen gestaakt en de stuurman heeft in Amsterdam op kantoor een berisping gekregen.
Zelf ben ik wel een beetje trots op hem.
Eduard.